بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

مى‏ خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند و حال آنكه خدا گر چه كافران را ناخوش افتد نور خود را كامل خواهد گردانيد سورۀ صف آیۀ ۸

قالَ الرّضا علیه‌السلام: يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ كُنْتَ بَاكِياً لِشَيْ‏ءٍ فَابْكِ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَإِنَّهُ‏ ذُبِحَ‏ كَمَا يُذْبَحُ‏ الْكَبْش‏،

امام رضا علیه‌السلام به ريّان بن شبيب فرمود: اى پسر شبيب! اگر بر چيزى گريه کردى، بر حسين بن على بن ابى طالب علیه‌السلام گريه كن، چرا كه او را مانند گوسفند سر بريدند. امالی شیخ صدوق ص ۱۳۰، اقبال الأعمال ج۲ ص ۵۴۵