بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، لَوْ أَنْزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ،

اگر اين قرآن را بر كوهى فرومى‏ فرستاديم يقيناً آن [كوه] را از بيم خدا فروتن [و] از هم ‏پاشيده مى‏ ديدى و اين مثلها را براى مردم مى‏ زنيم باشد كه آنان بينديشند سورۀ حشر آیۀ ۲۱

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام: كُلُ‏ الْجَزَعِ‏ وَ الْبُكَاءِ مَكْرُوهٌ‏ سِوَى‏ الْجَزَعِ‏ وَ الْبُكَاءِ عَلَى الْحُسَيْنِ علیه‌السلام.

امام صادق علیه‌السلام فرمود: هر ناليدن و گريه اى مكروه است، مگر ناله و گريه بر حسين. امالی شیخ طوسی، ص ۱۶۲، وسائل الشیعه ج ۳ ص ۲۸۲