بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَ نَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ،

و ما انسان را آفريده‌ايم و مى‌‏دانيم كه نفس او چه وسوسه‌اى به او مى‌‏كند و ما از شاهرگ [او] به او نزديكتريم سورۀ قاف آیۀ ۱۶

قَالَ‏ رَسُولُ‌اللَّه‏ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم: أَوْحَى اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِلَى دَاوُدَ؛ يَا دَاوُدُ اذْكُرْنِي فِي أَيَّامِ‏ سَرَّائِكَ‏ كَيْ أَسْتَجِيبَ فِي أَيَّامِ ضَرَّائِكَ.

پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم فرمودند: خداوند به حضرت داود وحی کرد که ای داود در وقت خوشی و آسایش به یاد من باش تا هنگام گرفتاری و سختی دعایت را مستجاب کنم. بحارالانوار ج ۱۴ ص ۳۷، مستدرک الوسائل ج ۵ ص ۱۸۲