بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، یَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ،

اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد صدايتان را بلندتر از صداى پيامبر مكنيد و همچنانكه بعضى از شما با بعضى ديگر بلند سخن مى‏ گوييد با او به صداى بلند سخن مگوييد مبادا بى‏آنكه بدانيد كرده ‏هايتان تباه شود سورۀ حجرات آیۀ ۲

قَال الصادق علیه‌السلام: مَنْ‏ بَكَى‏ وَ أَبْكَى‏ وَاحِداً فَلَهُ‏ الْجَنَّةُ وَ مَنْ‏ تَبَاكَى‏ فَلَهُ الْجَنَّة،

امام صادق علیه‌السلام فرمودند: کسی که بگرید و بگریاند در مصائب وعزاداری ما یک نفر را، بهشت برای اوست و کسی که تباکی کند (یعنی اشک ندارد و خود را به گریه بدارد) برای اوست بهشـت. بحار الانوار ج ۴۴ص ۲۸۹، لهوف ص ۲۹۴