بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ،

اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد مردمى را كه خدا بر آنان خشم رانده به دوستى مگيريد آنها واقعاً از آخرت سلب اميد كرده‏ اند همان گونه كه كافران اهل گور قطع اميد نموده‏ اند سورۀ ممتحنه آیۀ ۱۳

قال الحسينُ علیه‌السلام: أَنَا قَتِيلُ‏ الْعَبْرَةِ لَا يَذْكُرُنِي‏ مُؤْمِنٌ إِلَّا اسْتَعْبَرَ.

امام حسين علیه‌السلام فرمود: من كُشته اشكم؛ هيچ مؤمنى مرا ياد نمی‌كند مگر آنكه (بخاطر مصيبتهايم ) گريه می‌كند. کامل الزیارات ص ۱۰۸، امالی شیخ صدوق ص ۱۳۷