اشعار

بگو به حاکم نجران، مجادله کافی‌ست            بس است! این همه غوغا و قائله کافی‌ست

حقیقتی‌ست که اسلام دین بر حق است            در این میانه سخن‌های باطله کافی‌ست

روز بُـــروز آشــتــیِ پــایــدار بــود            مردی‌ به عزم جزم، چو کوه استوار بود

مثل بـهـار بـود و طـراوت‌تـبـار بود            خورشید دین، سـتارۀ دنـبـاله‌دار بود

به جز مباهـله این غائله علاج نداشت            که اعـتقاد، نصارا به احـتجاج نداشت

به غیر آل عبا، مصطفی به هیچ کسی            در این نبرد نفـس‌گـیر احـتـیاج نداشت

هم جن بیاورید، هم انسان بیاورید            یک لشکر بزرگ به میدان بیاورید

از سنگ‌های سخت که بالای کوه‌هاست            تا ریگ‌های ریـز بـیـابان بـیاورید

به نامت می‌شود خوشبو دهانم یا علی مولا            جهنم می‌شود بی تو جهانم یا علی مولا

دو عالم را تو رزاقی؛ همیشه گرم انفاقی            رسید از سفرۀ تو آب و نانم یا علی مولا

جهان، سرای عـدم بود بی‌ولای علی            حیات، زنده شد از چـشمۀ بقـای علی

خــدا بـه اوج هـنــر آفــریــده از اول            تـمـام عـالـمـیـان را فـقـط برای عـلی

پیمبر با خودش آورده برهان‌ عیانش را            ببین آورده بهر حق به میدان خاندانش را

بلی آن خـانـدانی که طُـفـیلِ هـستی آن‌ها            خدا هم خلق فرموده زمینش را، زمانش را

جان و دلم به کار تو گرم است یاعلی            چـشمم به انتـظار تو گرم است یاعلی

خـورشـید با تـمامی خـورشـید بودنش            در گـردش مـدار تو گرم است یا علی

بیا ای دست‌هایت، روز و شب خیبرگشا حیدر!            زمان رزم آمد، باز تا مـیدان بیا حـیدر

به افسون نگاهی، بشکن این جادوی دَرهم را            گره واکن به لبخند از میان کار ما، حیدر

گلستان است بر بستان ایمان، آتش شیطان            نخواهد گشت ایران هرگز از این شعله‌ها ویران

به غیر از اهتزاز و اوج و عزت نیست تقدیرش            که با دست اباالفضل ایستاده پرچم ایران

این صحنه‌های غیرت بی‌انتهای ماست            پایـان ما نه، بلکه تازه ابـتدای ماست

عمری اگر "یا لَیْتَنا کُنّا مَعَک" گـفتیم            امروز ایران مقـدّس، کـربلای ماست

خیبریون! "یا علی" گوئید؛ جنگی دیگر است            آخرِ این جنگِ با کفّار، فتح خیبر است

مـردم رزمـندۀ ما! شهر را سنگر کـنید            این خیابان، کوچه‌ها و مسجد ما سنگر است

چند سالی هست ( از سال ۱۳۹۴ ) در اقدامی غیر علمی و مغایر روایات معتبر روز ۲۰ ذیحجه را به عنوان سالروز ولادت امام کاظم علیه السلام معرفی کرده اند که صحیح نمی‌باشدِ از آنجائی‌که یکی از اصلی‌ترین رسالت نوکری ما در آستان وصال مبارزه با بدعت ها و تحریفات است ما از بارگذاری اشعار در این ایام خوداری کرده و انشالله در تاریخ معتبر اشعار ولادت امام کاظم علیه السلام تقدیم شما بزرگواران خواهد شد!!

برای مشاهده مقاله علمی تعیین روز صحیح ولادت امام کاظم علیه السلام به قسمت روایات تاریخی همین سایت مراجعه کرده و یا در همین جا کلیک فرمائید.

نه در کاخ و نه در حجره نه پشت میزها گم بود            علی با کفش‌های وصله‌دارش بین مردم بود

کسی که جلوۀ اخـم خداوند است اخم او            بروی مستمندان صورتش غرق تبسم بود

هرکس به تو رسیده فرهمند می‌شود            آنکس که با تو بوده خردمند می‌شود

معماریِ عجیبِ تو را هر که دید گفت            جـبـریل در حـریـم تو پـابـند می‌شود

نـشـانـۀ ولایت از ریـشۀ یـقـین است            این گـفـتۀ خـدا بر محـمدِ امـین است

پیـمـبرِ الهی، در حجـة الـوداع گـفت            منصوبِ این خلافت، امیرِمؤمنین است

نشست بر سر دست نبی به منبر دست            زدند دست شعـف آسـمـانـیان بـر دست

(روایت است که در حجة‌الوداع رسول            خبر رسید که جـبریل نامه آورده است

چه بود ذکر عارفان؟ علی علی علی علی            چه بود روشنای جان؟ علی علی علی علی

که بود خالق جهـان؟ خـدا خـدا خـدا خـدا            که داشت از خدا نشان؟ علی علی علی علی

غـدیر در دل خُـم برکـه‌ای حـقـیر نبود            نبود چـشـمه و رودی اگر غـدیـر نبود

اگـر غـدیـر نـبـود و عـلـی امـام نـبـود            یـقـین برای بـشـر هـیچ دستـگـیـر نبود

نجفت از همۀ کون و مکان ما را بس            نقش انگور ضریحت ز جنان ما را بس

بـرق ایـوان تـو انـگـار که جـادو دارد            حرمت از همه عیش گذران ما را بس