کاربری جاری : مهمان خوش آمدید
 
خانه :: شعر
موضوعات

اشعار



اوقات شرعی

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : سیدرضا مؤید     نوع شعر : مدح     وزن شعر : مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل     قالب شعر : مثنوی    

خوش آن‌روزی که با اذن خداوند            به دل‌خـواه پـیـمـبـر یافـت پیـوند

جهـان رحـمت و عـلم و کرامت            به دنیای جمال و عشق و عصمت


رسیدش در شب جـشن عروسی            عـروس آسـمـان، بر خاکـبـوسی

به سائل داد چون پـیـراهـنـش را            به حکم « لن تنالو البر حتی...»

اگـرچه خـانـۀ زهـرا گِـلـیـن بود            حـریـم افـتـخـار مـسـلـمـیـن بـود

مـحــبّـت، پــایــۀ کــاشـــانـــۀ او            شــرف، خـشـت بـنـای خـانـۀ او

سفالین کوزه‌ای و مَشکی از پوست            اسـاس چـشـم‌گـیـر خـانۀ اوسـت!

سپـهـر، آئـیـنه‌دار هـستی‌اش بود            رهــیـنِ آسـیــای دسـتـی‌اش بـود

حصیری گرچه فرشِ زیر پا داشت            به روی سر، همه نور خدا داشت

سـلام هـر شب و صبـحِ پـیـمـبـر            شُکـوه خـانه‌اش کردی فـزون‌تر

سلام، ای وحی منزل در کلامت!            که حق از کودکی گـفـته سلامت

به وحدت داده هر مویت شهادت            ورم کـرده‌ست پـایت از عـبادت

زیـارت‌گـاه انـجـُم، خـاک پـایـت            زیــارت‌نـامـۀ حــوران، ثـنـایـت

تویی یـاسین تویی طاهای قـرآن            تـویـی رمـز اشـارت‌هـای قــرآن

زنان را با عـمـل، ارشـاد کردی            جـهـاد الـمـرأه را فـریـاد کـردی

خـدا را بـنـده‌ای یـک‌دانـه بـودی            پدر را دل‌خـوشی در خانه بودی

دو تـن بـودیـد او را پــشــتـوانـه            تو در خانه، علی بیرون ز خانه

رسـالـت را گـلـسـتـانی، بـهـاری            امـامـت را نـگـهـبـانـی، قـراری

خــروش بـی‌امـان مـسـجـدی تـو            رسول خـطـبه‌خـوان مسجدی تو

چو تو از دین طرفداری که کرده‌ست؟            امام خویش را یاری که کرده‌ست؟

خـروشت حـامی جـان عـلـی شد            کـلامـت تــیــغ بُـرّان عــلـی شـد

الا، ای راز رحمت در دو دنـیا!            تویی مشکـل‌گـشـای هر دو دنـیا

نخـستین زن که در جـنّت درآیـد            تو هستی، کز قـیامت محـشر آید

چو در صحرای محشر پاگذاری            شفاعت را چو خورشیدی بر آری

ملائک صف به صف در چار سویت            عـلی و مصطفی در پیش رویت

مهـار نـاقـه‌ات در دست جـبـریل            خـلایق محو این اکـرام و تجـلیل

به حیرت، کاین هیاهو چیست، یارب؟            کسی کاین‌سان در آید، کیست یارب؟

که از درگاه عزت در چپ و راست            ندا آید که این زهراست! زهراست!

در آن‌جا شیـعـیـانت می‌درخـشند            نه تـنهـا دوسـتانت را ببـخـشـند،

که می‌بـخـشـد خـدای مـهـربـانت            گـــنـــاه دوســتــانِ دوســتــانــت

در آن غوغا که بهر کس، مَفَر نیست            ز بیم جان، پدر فکـر پسر نیست

ز هر سو بانگ وانفسا بلند است            ز ما فریاد «یا زهرا» بلند است

تو دستِ دست‌گیری چون برآری            « مـؤیـد» را مـبــادا واگــذاری!

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : قاسم صرافان نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن قالب شعر : مثنوی

آسمان می‌خواند امشب، قدسیان دف می‌زنند            حوریان کِل می‌کشند و خاکیان کف می‌زنند

آسـمـانی بی کـرانی، عـاشـق دریـا شدی            آمــدی آئــیــنــۀ انــســـیــۀ حــورا شـدی


امشب ای زیبـاتـرین! ای دلـبر کوثر بیا!            شب، شبِ عشق است، ای داماد پیغمبر بیا!

«لیلةُ القدرِ» نگاهش یا علی! اجر تو است            او «سلامٌ فیه حَتی مَطلَعِ الفجر» تو است

از ازل در پرده بود آئینه‌دارش می‌شوی            در عبور از کوچه‌باغ عشق، یارش می‌شوی

قدّ و بالای علی از چشم زهرا دیدنی‌ست            وای! وقتی می‌رسد دریا به دریا دیدنی‌ست

مـاه در امـواج دریـا دیـدنـی‌تـر مـی‌شـود            قـدر زهـرا با عـلی فـهـمـیدنی‌تر می‌شود

مانده احمد تا کدامین وجه رب را بنگرد            روی حـیـدر را ببـیـند یا به زهـرا بنگرد

ای بلال! امشب اذانی را که می‌خواهی بگو            «اَشـهـدُ اَنَّ عــلـیـاً حـجـتُ الله»ی بـگــو

عـقد زهـرا و علی در آسمان‌ها بسته شد            سرنوشت عشق هم بر زلف آن‌ها بسته شد

گفت احمد: این زره خرج جهاز دختر است            خوب می‌دانست حیدر بی زره هم حیدر است

تا در میـخانه امشب روح را پر می‌دهیم            دل به چشم کوثر و دستان حیدر می‌دهیم

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : عاطفه سادات موسوی نوع شعر : مدح وزن شعر : فعولن فعولن فعولن فعول قالب شعر : غزل

سحـر روی پلکِ تماشا نشـسته            سـرِشب به امـیـد فـردا نـشـسته

به امـیـد فـردا کـه دنـیـا بـبـیـنـد            خـدا پای وصل دو دریا نشسته


حـیـا زیـر چـادرنـمـازِ شرافـت            شده قرص ماهی که بالا نشسته

"ولی" رو به روی بهشت مجسم            سرِ چـشـمـه‌سـار تـولّا نشـسته

سپر می‌فروشد چه باکی ز دشمن            به بازو اگر حرز زهرا نشسته

سر سفرۀ عقد در وصف این دو            هر آئـیـنه آئـیـنه از پـا نـشـسـته

پی دیـده‌بـوسیِ دخـتـر، پـیـمـبر            ســـر راهِ اُمِّ ابــیــهــا نـشـسـتـه

کمی دیر شد بین سجـادۀ اشک            گمانم که زهرا به نجوا نشـسته

و یا سـائـلـی بـر سـر راه بـانـو            پـی مـسـألـت با تـمـنّـا نـشـسـته

در این شادی اما ز دوریِ مادر            غمی در دلِ تنگِ زهرا نشسته

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : وحید محمدی نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن فاعلاتن فاعلن قالب شعر : مربع ترکیب

دلخـوشی یعنی خـدا را داشتن            در بهـشت لطف او جا داشتن

بـین سـیـنه حـبّ مـولا داشـتن            مـادری مـانـنـد زهـرا داشـتن


دل خوشی یعنی دو دنیا مال ماست

روز محشر فاطمه دنبال ماست

بـنـدگی یعنی عـبـادات شـبـش            ذکر تسبـیحـات بر روی لبـش

سجـده‌های غرق نـور زینـبش            آن حجابی که رسید از مکتبش

بنـدگی یعـنی حـجـاب فـاطـمه

سجـده‌هـای نـاب نـاب فـاطـمه

عشق یعنی خـنـده‌های فـاطمه            پـر گـرفـتن در هوای فـاطـمه

نوکـری کردن برای فـاطـمه،            بـا امـیـد یـک دعـای فـاطـمـه

عشق یعنی یک نگـاه مـادری

سـر پـنـاهـی در پـنـاه مـادری

زندگی یعنی سکوتی پُر سرور            انعکاس نـور در سیـمای نور

و بساط عـاشقی‌ها جـورِ جور            دور باد از زندگیشان چشم شور

زنـدگی یعـنی هـوای بـنـدگـی

زنـدگی کـردن بـرای بـنـدگـی

سادگی یعنی به کـم‌ها ساخـتن            در تنـور خـانه نان را ساختن

و حـصـیـری زیر پـا انداختن            نه به دنـیـا و طـلا دل باخـتـن

سادگی یـعـنی دو لـیـوان گِـلی

وصـلـهٔ نـعـلـین مـولایم عـلـی

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : احسان نرگسی نوع شعر : مدح وزن شعر : مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن قالب شعر : مربع ترکیب

هزاران سال نوری قبلِ خلقت خلق شد زهرا            هزاران سال قبل از مریم و آسیه و حوّا
نفـهمـیدیم انـسـان است یا
انسـیـة الحـورا            علی شد «باءِ» بسم اللهُ و زهرا «نونِ» اعطینا


خدا روز ازل دار و ندارش را به زهرا داد
جهان را خلق کرد و اختیارش را به زهرا داد

به تعداد ملائک سینه‌چاک و سینه‌زن دارد            چه غم دارد که فرزند دلیری چون حسن دارد
علی دار و ندار اوست تا جان در بدن دارد            کنارش قطره هم انگیزۀ دریا شدن دارد

ندارم غیرِ عشق فاطمه سرمایه‌ای دیگر
ندارم بر سرم جز
سایۀ او سایه‌ای دیگر

امامت می‌کند بر سیزده نـور خدا زهـرا            شده در اربعین ذکر نجف تا کربلا زهرا
علی می‌بست بر پیشانی‌اش سربند یا زهرا            چه می‌شد داشت صحن و مرقد و گنبد طلا زهرا

فقـط با یاد زهـرا قـلب‌هـا آرام می‌گیرند
ملائک از نـماز فـاطـمه الهام می‌گـیرند

برایم مادری کرده‌ست حتی بهتر از مادر            هزاران بوسه از دستان او چیده‌ست پیغمبر
نمی‌دانم بگـویم فـاطـمه یا هـستی حـیـدر            علی یا فاطمه گفت و پس از آن فتح شد خیبر

فقط حیدر فقط حیدر فقط او لایق زهراست
علی جای خودش دارد خدا هم عاشق زهراست

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : بردیا محمدی نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فع لن قالب شعر : غزل

کـلـبۀ عـاطـفـه‌ها داشت مـصفّـا می‌شد            همۀ ارض و سـمـا داشت مُهـیا می‌شد

حضرتِ خاکیِ محرابِ عـباداتِ سحر            راهـیِ سـاحـل آرامــش دریــا مـی‌شـد


تا کـمی تـربت اعـلای نـجـف بر دارد            پـر جـبـریل به زیـرِ قـدمـش وا می‌شد

چشم "خورشید" به رخسارۀ "مهتاب" افتاد            کهکـشان، بُهت‌زده غرق‌ تماشا می‌شد

گـذرِ نــور اگـر آیـنـه‌کـاری شـده بـود            نیمه‌شب "کوچۀ پیوند" چه زیبا می‌شد

و خدا زیر لب آهسته به خود می‌گوید:            چه کسی غیر علی همدم زهرا می‌شد؟!

رمز سرزندگی‌ام یا "علی" و یا "زهراست"            وسط این دو دمه نبض من احیا می‌شد

در حقیقت سند عقدِ "علی" و "زهـرا"            سندِ نوکری ماست... که امضا می‌شد

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : علی ذوالقدر نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن قالب شعر : مربع ترکیب

عشق لبخـند است لبخـندی بدون واهمه            قـطرۀ اشک است آرام و بدون زمـزمه

در تـمـامی جـهـان از ابـتـدا تا خـاتـمـه            عشق تصویری ندارد جز علی و فاطمه


لحظه لحظه دم به دم از یکدگر دل می‌برند           

گر ببینی‌شان نمی‌فهمی کدام عاشق‌ترند

گرچه شیرین است گاهی اعتراف عاشقی            کار هرکس نیست در دنیا طواف عاشقی

دست پروانه‌ست همواره کلاف عاشقی            مدعی دیگـر مزن بیهـوده لاف عاشقی

فاطمه تنها یک عاشق دارد آن هم حیدر است

مرتضی تنها یک عاشق دارد آن هم کوثر است

فـاطـمه دنـبال رفع بی‌قـراریِ علی‌ست            در نگاهش افضل الاعمال، یاریِ علی‌ست

لذتـش در زندگـانی خانه‌داریِ علی‌ست            بهترین لحظه برایش خواستگاریِ علی‌ست

می‌رسد دستت به دامان عـلی با فـاطمه

سخت دلتنگ نجف هستی بگو یا فاطمه

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : عاطفه سادات موسوی نوع شعر : مدح وزن شعر : فعولن فعولن فعولن فعول قالب شعر : غزل

سحـر روی پـلکِ تماشا نشسته            سرِ شب به امـیـد فـردا نشـسته

به امـیـد فـردا که دنـیـا بـبـیـنـد            خدا پای وصل دو دریا نشـسته


حـیـا زیـر چـادرنـمـازِ شرافـت            شده قرص ماهی که بالا نشسته

"ولی" رو به روی بهشت مجسّم            سرِ چـشـمـه‌سـار تـولی نشـسته

سپر می‌فروشد چه باکی ز دشمن            به بازو اگر حرز زهرا نشسته

سرسفرۀ عقد در وصف این دو            هر آئـیـنـه آئـیـنـه از پـا نشسته

پـی دیـده‌بـوسیِ دخـتر، پـیـمـبر            ســر راهِ اُمِّ ابــیــهــا نـشـســتـه

کمی دیر شد بین سجـادۀ اشک            گمانم که زهـرا به نجوا نشسته

و یـا سـائـلـی بر سر راه بـانـو            پی مـسـألـت با تـمـنّـا نـشـسـتـه

در این شادی اما ز دوریِ مادر            غمی در دلِ تنگِ زهرا نشسته

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : بردیا محمدی نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فع لن قالب شعر : غزل

کـلبـۀ عـاطـفـه‌ها داشت مصفا می‌شد            همۀ ارض و سما داشت مُهـیـا می‌شد

حضرتِ خاکیِ محرابِ عباداتِ سحر            راهـیِ سـاحـل آرامـش دریـا مـی‌شـد


تا کـمی تـربت اعـلای نجـف بردارد            پـر جـبریل به زیرِ قـدمـش وا می‌شد

چشم "خورشید" به رخسارۀ "مهتاب" افتاد            کهکشان بُهت‌زده غـرق‌ تماشا می‌شد

گـذرِ نـور اگـر آیـنـه‌کـاری شـده بـود            نیمه‌شب "کوچۀ پیوند" چه زیبا می‌شد

و خدا زیر لب آهسته به خود می‌گوید:            چه کسی غیر علی همدم زهرا می‌شد؟!

زیر آن چادر خود فاطمه تا می‌خندید            یل خـیبرشکـن آنقـَدر دلـش وا می‌شد

رمز سرزندگی‌ام یا علی و یا زهراست            وسط این دودمه نبض من احیا می‌شد

در حـقـیـقت سند عـقدِ عـلی و زهـرا            سندِ نوکـری ماست، که امضا می‌شد

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : حسن یزدان پناهی نوع شعر : مدح وزن شعر : مفعول مفاعلن مفاعیلن فع قالب شعر : رباعی

گُلشهـرِ مدینه  نـورباران شده است            از وصلتِ هور و ماه، تابان شده است

در جشنِ پُراز صفای زهرا و علی            خندیده خدا، شَعَف نمایان شده است


************

از ماه و ستاره، نور جاری شده‌ بود            با مِهـر، جـوابِ مـاه، آری شده‌ بود

از بــرکـتِ ازدواجِ زهــرا و عـلـی            با لُطفِ خدا، زمان بهاری شده‌ بود

************

شـد مـاه، عـروسِ مـهــربـانِ دلِ او            او هم چو سـتـاره، نـیـمـۀ کـامـلِ او

با یـاسِ نـبـی چو زندگی کرد عـلی            گُل‌های قـشنگِ نور  شد حاصلِ او

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : یوسف رحیمی نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن مفاعلن فع لن قالب شعر : چهارپاره

گـفـت پیـغـمـبـر خـدا: زهـرا!            بوسه زن بر سر عـلی و ببین

که هـزاران ملک به یاری او            آمدند از بهشت و عرش برین


فاطمه کرد رو به سوی عـلی            گفت: عشقت همه وجود من است

هـمـۀ هـسـتـی‌ام فـدای تو بـاد            که ولای تو تار و پود من است

ولـی‌الله رو به فـاطـمـه گـفت:            عشق تو نیز در سرشت من است

تــو امــیـد مـن آرزوی مــنـی            با تو این زندگی بهشت من است

بـا حـدیـث مــفــاخــره دل مـا            شـد پــر از نــور ایــزد ازلـی

مـتـبـرک به نـام فـاطـمـه شـد            لحـظه لحـظه به یمن نام علی

یـــا رب از آســـتـــانــۀ کــرمِ            خــانــدان رســالــت نـــبـــوی

دست ما را مـکـن دمی کـوتاه            تا که باشیم «فاطمی ـ علوی»

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : غلامرضا سازگار نوع شعر : مدح وزن شعر : مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن قالب شعر : مسدس ترکیب

امشب شب ساغر زدن با ساقی کوثر شده           امشب عروس آسمان خاک در حیدر شده

امشب علی محو رخ صدیـقۀ اطهـر شده           امشب به بیت فاطمه غلمان ثنا گستر شده


امشب شب آمرزش خلق از سوی داور شده           زیرا امیـرالمـؤمـنـین داماد پیـغـمبر شده

جن و بشر؛ حور و ملک گویند امشب با علی

دامادیت، دامـادیت، بادا مبارک یا عـلی

مهر و مه اینجا اختری، گردون هلالی می‌کند           یا آسـمان با اخـتـران بـذل لـئـالی می‌کند

دل در سرای فـاطمه سیر خـیالی می‌کند           طوطیِ جان در بزم او شیرین مقالی می‌کند

روح الامین مداحی مولی الموالی می‌کند           حور و ملک را با دَمش حالی به حالی می‌کند

ریزد چو باران از سما آیات رحمت بر زمین

در مـجـلس دامـادی مـولا امیرالمـؤمنین

جبریل نازل از سما گردیده بر فخر بشر           آورده پیغام از خدا کی بهترین پیـغـامبر

ما از ازل این عقد را بستیم در لوح قدر           تو در زمین این خطبه را انشاد کن بار دگر

گیتی ز انجم پُر شده با وصل این شمس و قمر           او مادر است و این بود بر یازده مولا پدر

این وصل، وصل کوثر و ساقی کوثر می‌شود

این عقد، عقد حیدر و زهرای اطهر می‌شود

وصل دو دریا حاصلش دو لؤلؤی مرجان شود           کز هر دو تا شام ابد روشن چراغِ جان شود

بر پای آن، در راه این، جانِ جهان قربان شود           او دین ز صلحش زنده و این کشتۀ قرآن شود

مرجانْ حسن، کز حُسنِ او جانْ مشعل تابان شود           لؤلؤ حسین است و از او دل شعلۀ سوزان شود

مرجانْ که دیده آنچنان، لؤلؤ که دیده اینچنین

آدم گـدای کـوی او عـالم فدای روی این

ای فـاطمه بنت اسد ناموس حیِّ ذوالمنن           امشب عروس خویش را بنگر کنار بوالحسن

بر روی حیدر خنده کن بر دست زهرا بوسه زن           بنشین و بنشانش ببر مانند جانِ خویشتن

گردیده در بیت الولا، ماه رخش پرتو فکن           گوش خدا یعنی علی تا بشنود از او سخن

تهلیل‌گو، تقدیس‌کن، تسبیح‌خوان دل‌باخته

در سر به شوق فاطمه شوری دگر انداخته

امشب خدیجه  در جنان لبخند دیگر می‌زند           روحش بشوق دیدن داماد خود پر می‌زند

در خانۀ شیر خدا با مصطفی سر می‌زند           گه بوسه بر دست علی ساقی کوثر می‌زند

گه خنده بر ماه رخ زهرای اطهر می‌زند           گاهی تـبـسم بر گل روی پیـمـبر می‌زند

ارواح پـاک انـبـیـا دور سـرای فـاطـمـه

خوانند از بهـر عـلی مدح و ثنای فاطمه

می‌خواست تا آید عروس آن شب به بیت شوهرش            پُر شد ز افواج ملک هم اَیمنش هم اَیسرش

جبریل از پیشش رود؛ میکال از پشت سرش           پا در رکاب ناقه و جا در دل پیغـمبرش

رضوان شده جاروب‌کش با زلف خود در معبرش           سبحانَهُ سبحانَهُ خـالی‌ست جـای مـادرش

حیدر به شوق مقدمش دل بیقراری می‌کند

استاده در پشت در و لحظه شماری می‌کند

بگرفت دست مرتضی تا پرده از رخسار او           نقش تبسم شد عیان از لعل گوهـربار او

یار دو عالم را ببین گردیده زهرا یار او           غم‌خوار عالم را نگر شد فاطمه غم‌خوار او

افکنده چشمی جانب بیت و در و دیوار او           یاد آمد از حرق در و از قِـصۀ ایثـار او

گردید دور مرتضی آهسته گـفتا با عـلی

من آمدم تا جان خود سازم فدایت یا علی

در حجله بنهادند پا آن دخت عم این ابن عم           آن روح از سر تا بپا این جان از سر تا قدم

آن وحی را خیر کلام، این بیت را صاحب حرم           بنهاد دستِ هر دو را ختم رُسل در دست هم

گفتا به زهرا کاین علی شوی تو باشد دخترم           گر او شود از تو رضا راضیست حی ذوالکرم

پس با علی گفتا: علی انسیة الحوراست این

سِرّ خدا، روح نبی ناموس تو زهراست این

امشب امانت می‌دهم من بر تو جان خویش را           بگذاشتم در دست تو روح و روان خویش را

روح و روان خویش را، تاب و توان خویش را           پاینده می‌بینم در او، نام و نشان خویش را

در دامن او یافـتم من دودمـان خویش را           چون جانْ نگهدار ای علی، جانِ جهان خویش را

هرکس بیازارد وِرا، خـسته دلِ زار مرا

آن‌کس که آزارد مـرا، آزرده دادار مـرا

ای بوده پیش از پیشتر، ناموس داور فاطمه           ای مدحت از سوی خدا، تطهیر و کوثر فاطمه

ای دست‌ْبوسَت مصطفی، ای کفو حیدر فاطمه           ای زینب کبری تو را پاکیزه دختر فاطمه

ای بر حسین بن علی آزاده مـادر فاطمه           ای یازده فرزند تو بر خلق رهبر فاطمه

در شام قدر وصل تو روشن دل عالم شده

مدح تو ذکر "یا علی" شیرینی "میثم " شده

: امتیاز
نقد و بررسی

ابیات زیر در تمام سایت‌ها « تا جائیکه ما بررسی کردیم» حتی سایت نخل میثم بصورت زیر آمده است که احتمالا اغلاط تایپی است و موجب بر هم خوردن وزن، آهنگ و معنای شعر شده است، لذا جهت رفع نقص اصلاح گردید

جن و بشر و حور و ملک گویند امشب با علی           دامادیت، دامـادیت، بادا مبارک یا علی

گیتی ز انجم پُر شد با وصل این شمس و قمر           او مادر است و این بود بر یازده مولا پدر

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : غلامرضا سازگار نوع شعر : مدح وزن شعر : مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن قالب شعر : مربع ترکیب

مـاه ربـیع کـرده تـجـلاّ مـبـارک است            مـاه سـرور اهـل تـولاّ مـبـارک اسـت

جشن وصال حیدر و زهرا مبارک است            این جشن ازدواج به مولا مبارک است


از فیض وصل فاطمه دلشاد شد عـلی

خـیـزیـد و کـف زنـیـد دامـاد شد عـلی

امروز مهر و ماه به هم مقـترن شوند            حوران عـرش خـادمۀ بوالحسن شوند

جن و ملک به خاک درش بوسه زن شوند            محصول این زفاف حسین و حسن شوند

روز و شب عروسی زهرای اطهر است

عـاقـد خدا و احمد و داماد حیدر است

آدم بـه بــزم وصـل شـــه اولــیــا بـیـا            از بــاغ خُـلـد بـا هــمــۀ انــبــیــا بـیــا

بـا انـبـیــا بـه بــزم شــه اولــیــا بــیــا            مـریـم تـو بـا زنـان بـهـشـتـی بـیـا بـیا

حوران عرش روی در این خانه می‌کنند

با خـنـده موی فـاطمه را شانه می‌کنند

دامـاد را هــمـاره ز سـوی خـدا سـلام            بـر این دو زوج از هـمـۀ انـبـیـا سلام

بر این عروسی از علی مرتضی سلام            بـر یــازده سـتـارۀ بــرج هــدی سـلام

این ازدواج علـّت ابـقـای مکـتب است

بالله قـسـم طـلـیـعـۀ مـیـلاد زینب است

حُـسـن خـدا به روی عـلـی دید فاطمه            بـشکـفـت همچـو لاله و خـندید فـاطمه

در چـشــم آفـتـاب درخـشـیـد فــاطـمـه            بنت اسـد عـروس تـو گـردیـد فـاطـمه

لبخـنـد زن به چـهـرۀ نـورانی عروس

اوّل بزن تو بوسه به پیـشـانی عروس

امشب ستاره می‌چکد از چرخ آبنوس            در محضر علی به سر حجـلۀ عروس

بازآ خدیجه بر در آن حجله کن جلوس            دست عروس و صورت داماد را ببوس

قلب تو منجلی شده امشب مبارک است

داماد تو علی شده امشب مبارک است

عالم از این خبر همه خُـلد مخـلّد است            دامـادی ولّـی خــداونــد سـرمـد اسـت

این جان احمد است که داماد احمد است            دامـاد نـه بـگـو که تـمـام مـحـمّد است

اینجا عروس، دخت رسول مکرّم است

مهـریّه‌اش شفاعت خلق دو عالم است

امشب چه با صفاست حـرمخـانۀ علی            نـامـوس کـبـریـا شـده ریـحـانـۀ عـلـی

کـوثـر قـدم نـهـاده بـه کـاشـانـۀ عـلـی            لـبــریــز نــور آمـده پـیـمــانــۀ عــلـی

در حـجـلـۀ زفــاف مـحـمـّد قــدم نـهـد

دست عـلیّ و فـاطمه را دست هم دهد

قـلـب عـلی از آنهـمـه عزّ و وقـار زد            لـبـخـنـد اشــتـیـاق بـه دیــدار یــار زد

بـر بـاغ آرزویـش نـسـیــم بــهــار زد            کـم کـم نـقـاب از رخ زهـرا کـنار زد

خـورشید آسـمان هـدی را نظاره کرد

لا حول گفت و روی خدا را نظاره کرد

لبخند زد و ز شوق که این همسر من است            یا جان احمد است که در پیکر من است

اُمّ الائـمـّه فـاطـمـۀ اطـهــر مـن اسـت            من روز حشر ساقی و این کوثر من است

ای هـسـتـی امـام ولایت خـوش آمـدی

ای مـادر تـمـام ولایـت خــوش آمـدی

بـگـذار پـا بـه دیـده‌ام ای نــور دیـده‌ام            کز اشک شوق گُل سرِ راه تو چـیده‌ام

از هرچه دل بریده به وصلت رسیده‌ام            خـوش انـتـظـار آمـدنـت را کـشـیـده‌ام

دارالولای کوچک من گلشن از تو شد

بیت علی نه قلب علی روشن از تو شد

آئـیــنـۀ خــدای تــعــالای مـن تــویــی            مـشعـل فـروز دیـدۀ بـیـنـای من تـویی

بالله قـسـم بـهـشت تـمـاشـای من تویی            نازم به این مقام که زهـرای من تویی

هر وصف تو که زمزمۀ خلق عالم است

گویی هزار میوه به یک نخل «میثم» است

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : محمدحسین مهدی‌ پناه نوع شعر : مدح وزن شعر : مفعول مفاعلن مفاعیلن فع قالب شعر : غزل

تـبـریک وصـالـشـان ز دادار رسـید            از سـفـرۀ شـان به خـلـق بسیار رسید

بر عـالـمـیـان مـلـک عـلـی می‌بـاشد            امـروز مـلـیـکـه‌اش به دربـار رسـید


حق فاطمه هست و مرتضی حق دار است            ای شکر خدا که حق به حق دار رسید

دلــدار عــلــی نــداشـت دلــدار آمــد            غمخوار علی نداشت غمخوار رسید

در شام زفـاف خود چه انـفـاقی کرد            با رخت عـروسی به گـرفـتار رسـید

صد حیف که این وصل دوامش کم بود            صد حیف خـلافت به جـفـاکار رسید

از گوشۀ چـشم شعـر خـون می‌ریزد            ای وای که قـافـیـه به مـسـمار رسید

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : سید هاشم وفایی نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن قالب شعر : غزل

جلوۀ خورشید و روی ماه و اختر دیدنی‌ست           رقص نور کهکشان‌ها بار دیگر دیدنی‌ست

در میان آسمان رنگین کمانی بسته عشق           جلوۀ نورانی خـورشید انـور دیدنی‌ست


حرف شیرین می‌زنند اکنون همه خلق جهان           موسم شادی بود دنیا سراسر دیدنی‌ست

باغبان پیـونـد زد امشب نهـالی با نهـال           در بهار عشق، این نخل تناور دیدنی‌ست

در شب تزویج زهرا با علی ای دل بگو           تارُک نورانی و روی پیـمبر دیدنی‌ست

در کنار حوض کوثر گفت جبریل امین           ازدواج کـوثـر و ساقی کوثر دیدنی‌ست

آسمان در آسمان با چشم دل گر بنگری           بال وپر بگشودن این دو کبوتر دیدنی‌ست

بهتر از بشکفتن هر غنچه‌ای در باغ عشق           روی لب لبخند نورانی حیدر دیدنی‌ست

پای میزان عمل وقت شفـاعت شیعه را           چهرۀ مولا و زهـرای مُطهّر دیدنی‌ست

چون «وفایی» درهوایش ذرّه‌ای باش و ببین           جلـوۀ مهر منـیر و ذرّه‌پـرور دیدنی‌ست

: امتیاز

ازدواج حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علیه‌السلام

شاعر : رضا دین پرور نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فع لن قالب شعر : مربع ترکیب

دیده‌ام جـلـوه‌ای از روشنی محـشر را            سحـری نـور دل فـاطـمـه و حـیدر را

ببـرید آیـنـه و جام و می و سـاغـر را            ریخت ساقی به کفم جرعه‌ای از کوثر را


آب پاشی شده از اشکِ ملائک در عرش

چه قیامت شده دور و بر زهرا در فرش

جـبـرئـیـل آمـده تـا بـاز کـند پر اینـجا            مـوقـع خــنـدۀ دامــاد پـیــمـبـر ایـنـجـا

لوح از عـالـم بالاست و جـوهـر اینجا            خطبه خوان گشته خود خالق و محضر اینجا

نُقل لب‌های محمد، مَرَج البحرین است

آیۀ لوءلوء و مرجان، دم حورالعین است

متن وحی است علی و دو جهان حاشیه‌اش            چه عروسی‌ست که گفتند همه حوریه‌اش

ماسـوی الله بود از صـدقـه جـاریه‌اش            از گل یاس بهشت است گل پوشیه‌اش

مرتضی عاشق اشک سحر فاطمه‌است

همۀ روزی خلق از نظر فـاطـمه‌است

جلوۀ ذکر عـلی در خلـوات زهـراست            جذبه و هیبت مولا جلـوات زهـراست

ماه رویش شب غم در فلوات زهراست            صبح تا شب پی حیدر صلوات زهراست

گفته حیدر پی زهرا در عوض تا ته راه

ذکــر لا حــول و لا قـــوة الا بــالــلـه

دل مـجـنـون گـذری از دل لـیـلا دارد            پـس اگـر نــاز کـنـد بـاز تـمـاشـا دارد

سجدۀ شکـر عـلـی اینـهـمه معـنا دارد            چونکه با فاطـمه‌اش خیر دو دنیا دارد

مثـل دو زائـر هـم که ز حـرم می‌آیـند

دوش بر دوش همند و چه بهم می‌آیند

کاش در شـهـر نپـیچـد خـبر خانۀشان            با لـگـد وا نـشـود پـا به در خـانـۀشان

کاش دعـوا نـشود دور و بر خانۀشان            چوب و هـیزم نشود رهگذر خانۀشان

کاش وضع علی و فاطمه‌اش بد نشود

غیر سـائل ز در خـانۀ‌شـان رد نـشود

: امتیاز

ازدواج حضرت علی و حضرت زهرا سلام الله علیهما

شاعر : مرضیه عاطفی نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن قالب شعر : مربع ترکیب

عرش را با ماه و با خورشید روشن کرده‌اند            آسمـانی‌ها لـبـاس نـور بـر تن کـرده‌اند
عالم افـلاک را گلزار و گلشن کرده‌اند            با حـریـرِ ابـرها راهی معـیّن کـرده‌اند


شد خدا بانی و عاقد حضرت پیغمبر است
لحـظۀ پیـوسـتن نادعـلی و کـوثر است

سر به زیر و عشق دارد در نگاهش انعکاس            با وقاری فاطمی، محجوب! با احساسِ خاص
می‌درخشد بر سرش یک تاج گل از جنس یاس            کوری چشمانِ بدخواهان بخوان توحید و ناس

گفت پیغمبر برای من همین شد افتخار
لافـتـی الّا عـلـی لا سیف الّا
ذوالفـقـار

زیر لب می‌گفت زهرا: هست همتایم علی            شد ولیُ ألله و یـار هر دو دنـیـایم عـلی
قـامـتـش ألله اکــبـر دارد آقــایـم عــلـی            رخت
دامادی چه می‌آید به مولایم علی

خواند أنکحتُ و زوّجتُ پیمبر خطبه را
حضرت زهرا بلی را
گفت به شیرخدا

لحظۀ دیدار بود و عشق، نابِ ناب شد            دست پیغمبر وساطت کرد و فتح الباب شد
مصحف و نهج البلاغه عاشق و بی‌تاب شد            قندِ عالم در دلِ زهـرا و حـیدر آب شد

دست در دست هم آوردند و شد حبل المتین
حـضـرتِ أمّ أبـیـهـا با أمیـرالـمـؤمنـین

در زمین پیچید عطر عود و اسپند و گلاب            در نخستین لحظۀ پیوند غیرت با حجاب
چشم زهرا خیره شد بر چشم‌های بوتراب            شد جهازش آینه، مهریه‌اش قرآن و آب

دست خالی آمدم! آمد خدا عیدی به دست
یک نخ از چادر عروسش را بگیرم کافی است!

: امتیاز

ازدواج حضرت علی و حضرت زهرا سلام الله علیهما

شاعر : عالیه رجبی نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن قالب شعر : غزل

وحی در هفت آسمان تا می‌زند ناقوس را           می‌برد از خواب عالم وحشت کابوس را

پا به پای ناخدای خویش می‌خـواند خدا           مـحـرمـیت‌نـامـۀ بـین دو اقـیـانـوس را


شال سبز و چادر مشکی مجسم می‌کند           پیش چشم عالمی رنگ پر طاووس را

ازدواج حـیـدر و حوریه مـعـنا می‌دهد           ارتـبـاط بـین یا سـبّـوح و یا قـدوس را

می‌نـشاند بر لـبان مـرتـضی لبـخـند را           تا که می‌خـواند محمد خـطبـۀ پیوند را

با نگاهش می‌برد هوش از سر آئیـنه تا           فاطمه وا می‌کند از چهره‌اش روبند را

شرم در لبخند محجـوبانه دختر نشست           تا پـدر در گردنش انداخت گردنبـند را

بی‌خدیجه اشک در چشمان احمد می‌دود           لحـظه‌هایی که تماشا می‌کـند فرزند را

: امتیاز
نقد و بررسی

همانگونه که پیش تر هم گفتیم آخرین کلمه ای که در  پایان مصرع اول بیت  اول و مصرع های دوم ابیات بعدی عیناً تکرار می شود ردیف شعر است پس در غزل بالا کلمه « را» ردیف شعر است و کلمات « کابوس، اقـیانوس؛ طاووس، قدوس » قافیه هستند اما در چهار بیت پایانی قافیه کلا تغییر پیدا کرده که شاعر مجاز نیست در چنین شعری قافیه را تغییر دهد لذا این ایرادی بزرگ و غیر قابل اغماض است

ازدواج حضرت علی و حضرت زهرا سلام الله علیهما

شاعر : محمد جواد شرافت نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن مفاعلن فعلن فاعلاتن مفاعلن فعلن قالب شعر : غزل

یاعلی گفت با تمام وجود تا همه‌عمر با علی باشد           با علی باشد و طنین دلش دم‌به‌دم ذکر یاعلی باشد

آمد و چشم خانه روشن شد از حضورش، تلألؤ نورش           آمد و جلوه کرد تا با عشق، محو نور خدا، علی باشد


خانه یعنی بهشتی از احساس، زن این خانه تا که فاطمه است           خانه یعنی جهانی از امید، مرد این خانه تا علی باشد

شرح این زندگی فقط عشق است داستانی که خط‌به‌خط عشق است           حرفی از درد نیست وقتی که یار دردآشنا علی باشد

شب جشن است آمدم مادر! شاعر لحظه‌هایتان باشم           شعر زیباست تا زمانی که نور این بیت‌ها علی باشد

به دعای تو سخت محتاجم! مهربانِ علی دعایم کن!           تا دلم آنچان که می‌خواهی شیعۀ مرتضی علی باشد

ورد لب‌های من به لطف شما از ازل ذکر یاعلی بوده           لطف کن باز تا که ذکر لبم تا ابد نیز یاعلی باشد

: امتیاز

ازدواج حضرت علی و حضرت زهرا سلام الله علیهما

شاعر : حمید رضا برقعی نوع شعر : مدح وزن شعر : فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن قالب شعر : مثنوی

می‌رسد قصه به آن جا که علی دل تنگ است            می‌فروشد زرهی را که رفیق جنگ است

چه نیازی دگر این مرد به جوشن دارد            »إن یکاد» از نفس فاطمه بر تن دارد


خبر از شوق به افلاک سراسیمه رسید            تا که این نیمۀ توحـید به آن نیمه رسید

علی و فاطمه در سایۀ هم... فکر کنید            شانه در شانه دو تا کعبۀ یک‌دست سفید

عشق تا قبلِ همین واقعه مصداق نداشت            ساز و آواز خـدا گـوشۀ عـشاق نداشت

کـوچه آذین شده در هـمهـمه آرام آرام            تـا قـدم رنـجـه کـنـد فـاطـمـه آرام آرام

فـاطـمه... فـاطـمـه با رایـحـۀ گـل آمـد            ناگـهـان شـعـر حـمـاسی به تـغـزل آمد

آسمان با نفـسـش رنگ دگـر پـیدا کرد            دسـت او پـیـرهـن نو به تن دنـیـا کـرد

ابـر مـهــریـۀ او بــود کـه بــاران آمـد            نـفـس فـاطـمـه فـرمـود کـه بـاران آمـد

ناگهـان پنـجـره‌ای رو به تمـاشا وا شد            هر کجـا قـافـیـه یا فـاطـمـةالـزهـرا شد

مـثـنـوی نـام تـو را بـرده تـلاطـم دارد            چـادرت را بـتـکـان قـصد تـیـمـم دارد

می‌رسد قـصۀ ما سـوی سرانجـام آرام            دفـتـر قـصه ورق می‌خـورد آرام آرام

: امتیاز

ازدواج حضرت علی و حضرت زهرا سلام الله علیهما

شاعر : قاسم صرافان نوع شعر : مدح وزن شعر : فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن قالب شعر : مثنوی

امشب ای زیباترین! ای دلبر کوثر، بیا!            شب، شبِ عشق است، ای داماد پیغمبر بیا!

آسـمـانی بی‌کـرانی، عـاشق دریا شدی            آمـدی آئـیـنـۀ «انـسـیـة‌الحـورا» شـدی


مثل اقـیانـوس آرام است این بانـو ولی            در دلش طوفان به پا کردی، مدارا کن علی!

»لیلة‌القدر» نگاهش یا علی! اجر تو است            او «سلامٌ فیه حتی مطلع الفجر» تو است

از ازل در پرده بود، آئینه‌دارش می‌شوی            در عبور از کوچه باغِ عشق، یارش می‌شوی

قدّ و بالای علی، از چشم زهرا دیدنی‌ست            وای‌! وقتی می‌رسد دریا به دریا، دیدنی‌ست

ماه، در امـواج دریا، دیدنی‌تر می‌شود            قدر زهـرا با علی فهـمیدنی‌تر می‌شود

گفت احمد: این زره خرج جهاز کوثر است            خوب می‌دانست حیدر بی‌زره هم حیدر است

مانده احمد، تا کدامین وجهِ رب را بنگرد؟            روی حیدر را ببیند یا به زهرا بنگرد؟

ای بلال! امشب اذانی را که می‌خواهی بگو            اَشـهـدُ اَنّ عـلـیـاً حـجـتُ الـلـهـی بـگـو

: امتیاز