اشعار

جـلـوه‌ای از رخ معـشوق به ما تابـیده            نوری از جنس خدا در همه جا تابیده

مکّه روشن شده، خورشید حـرا تابیده            ای خـدیجـه پـدر فـاطمه آمد، صلوات

 پخش سبک  

الـسـلام ای خـاتـم پیـغـمـبران هستم گدایت         جـان اهـل آسـمـان ها و زمیـن بـادا فـدایت

منم خاک درت، غلام و نوکرت         به قربان تو، بلال و حیدرت

 پخش سبک  

جشـن دلـبـر، عید مبعث           خنده کن در، عید مبعث

گـلـشن دین با صفـا شد           ذکر دل یا مصطفی شد

 پخش سبک  

بعـثت خـتم رسل آمد و دل غرق سُرور           شده نازل به شب جاهـلـیت، سورۀ نـور

سیّد و سَروَر یا احمد؛ یا احمد           شافع محشر یا  احمد؛ یا احمد

 پخش سبک  

این ندا آید ز سوی خـالق ارض و سما            اِقـرأ بـسم ربّک الّذی خـلق یا مصطفی
ای رسولِ، حـیّ سـرمـد            جان فـدایـت، یا مـحـمـد

هـمـای نـور شـده راه مـکـه را پـویـیـد            به آب چشمۀ زمـزم، زبان و دل شویید

ســپــس بــه زمــــزمـــۀ لا الــه الا الله            دهـیـد دست به هم لا شـریک لـه گویید

به آن خدای كه بخشد به انس و جان، جان را            به آن نبی كه فروغش گرفت امكان را

اگر سـعـادت دنـیـا و آخـرت خـواهـیـد            ز اهل بـیـت بـگـیـریـد حـكـم قــرآن را

این بـار آمـدم ز دل و جـان بخوانمت            پُـر شور آمدم که فـراوان بـخـوانـمت

از جـای جای سـورۀ انسان بخوانمت            رخصت بده طـراوت باران بخوانمت

روز مبعـث روز فخـر انبـيـاست            مصطفىٰ نـورٌ عَلىٰ نور خـداست

عيد مبعـث وعده گـاه كـبـرياست            رستگـارى، مـژدگـانـىِّ خـداست

پخش سبک

ستاره ای تابید و دل، اسیر روی او شده          می تابه از غارحرا، ذکر همه یا هو شده

جلوه های این ستاره، به خدا نظیر نداره             آسمان هرچی که داره، روی خاک پاش میذاره

پخش سبک

مبعثِ ختم رسولان، جلوۀ رحمت ایزد           ذکر فـلک شده امشب ، سیّـدنا یا محمد

وحیِ خدا نـازل شده به احـمـدِ مـخـتـار           صـلّ عــلـی مـحـمــدٍ وَ آلـه ِ الاطـهــار

شکر ایزد که پی زلف پریشان شده ام          در شب بعثتتان حوریه باران شــده ام

تا که از محضر عرفــانی حق بازایی          پای این کوه حراء سر به گریبان شده ام

خورشید عشق را، ره شام و زوال نیست       برهردلی که تافت، در آن دل ضلال نیست

در آسمــان دلبــــری و آستــان عشق      نــــور جمــــال دلـبر مـا را مثال نیست

زمـــین محله اصحاب آسمان شده بود        زمان مبــشّر جـشن فـرشتگان شده بود
در آن دمـی كـه تمام فضای غار حرا        پرازطنین صـدای بخوان بخوان شده بود

امروز قلب عالم و آدم حرای توست         این کوه نورشاهد  حرف خدای تـوست

مکه دگربرای بزرگیـت کوچک است         فریـاد کن رسول کـــه دنیا برای توست

ای دامنه ی وصف تو گسترده به عالم          الـمـنـــة لله کــه تـویـــی ســیـد خــاتـم

ای رحمت رحمان به تو تفویض محمد          ریزد ز سرانگشت تو صد حضرت حاتم

امشب شب غار حرا از روز روشن تر شده       امشب فضای مکه پراز جلوۀ کوثر شده

امشب محمد کرده برتن خلعت پیغمبری       یا گوش شو تا بشنوی یا چشم شو تا بنگری

تـوفـیق نصیـبـم شده از یـار بخـوانـم        مـدّاحـی دلـدار کـنم از دل و جــانــم

خـواهم ز خدا ای هدف خـلقت هستی        تا روز جـزا زیـر لــوای تو بـمــانم

دوان دوان ز فراسوی نــور مـــی آید        امـــین ترینِ کلیـمـان ز طـــور مـی آید

ردای سبز رسالت به دوش خود دارد        از آســـــمان نـــگـاهش سـتاره می بارد

برقـع گشود و سورۀ نـور آفــریـده شد        یـک خنده کرد؛ صـبح ظهـور آفـریده شد

بر تخته سنگ غار حـرا عـاری از قلم        خطی کشید و شـعر و شــعور آفریده شد