اشعار

مه رجب، مه تسبیح، ماه صدق و صفاست           مه نماز، مه روزه، ماه ذکر و دعـاست
مــه عــبــادت پــروردگــار حــیّ ودود           مـه مـحـمـد و مـاه عـلـی، مه زهـراست

اوّل مـاه رجب شد جـلـوه گر ماهـی تمام          کامد از هفت آسمان و مهر گردونش سلام

اخـتـر چـار آسـمـان و آسمان هـفت مهر          یـوسف دو فـاطـمـه نـور دل خـیـر الانـام

تا شود آیـیـنـه بی زنـگـار در ماه رجب           از خـیال خویش سر بردار در ماه رجب

چـشـم اگر دارید بـاران دعـا را بشنـوید           می چکد نور از در و دیوار در ماه رجب

وزیــده دوبـاره نـسـیـم رجـب            مرا خوانده حق در حریم رجب

دلـم را هـوائی خـوبـان نمـود            خـدای رئـوف و رحیـم رجب

پخش سبک

دل زعطای فاطمه*** به عرش حق مجاوراست

جـشــن خوش ولادتِ*** آقــا امــام بــاقــر اسـت

 پخش سبک

محمد آل احـمـد، از همه خـوبان سرآمد        عزیز زهرا وحیدر،امام ِ باقرخوش آمد

آیــنــه ی تــجـلّـی حُـسـن خــدا        طلعت او، شمس ولا، نور هُدی

خـواهـم امشب باز شیــدایـى كـنـم           از در رحــمـت تــمــنّــایــى كــنـم

تا شوم دور از تمام هـرچه زشت           سیــر، در گـلــزار زیـبــایــى كنـم

شـروع اول مـاه و طـلـوع مـاه تـمـام            به این شروع، درود و به این طلوع، سلام

خدا بـه حضـرت سجـاد داد فرزنـدی            کز او بنـای فضیلت گرفت اسـتحکـام

الــسـلام ای دلــیـل کَــرَّمــنـا           ای بــه عــالــم امـــام، آمَـنّــا

به مـسلـمانـیِ خودت سـوگنـد           طاعتت واجب است، سَـلَّـمـنا

ماه پر فیض رجب، ماه نبی، ماه خداست           ماه توبه،مه رحمت،مه ذکراست و دعاست

مـاه از خـویش بریدن بـه خدا پیـوستن           خرم آن کس که به حق واصل وازخویش جداست

نازم به سَروری كه زبورش ز كوثر است            داود اهـل بیت صـدایـش رسـاتـر است

یك سـوره از زبـور گـلسـتـان هـل اتی            دنـیـایـی از فــضـائـل آل پـیـمـبر است

حرفی نزن از تـشنگی؛ دریـا رسیده            از بی‌پـنـاهی‌هـا مگـو مـأوی رسـیده

پیغـمبر آمد خیر نازل شد از آن پس            فــیـض مـدام از عـالـم بـالا رسـیـده

گـلـشن تـوحـیـد، آباد امـام بـاقـر است            مرغ دل در هر نفس یاد امام باقر است

در تجـلّی نـور؛ ارشاد امام باقـر است            شـادی اجـداد و اولاد امام بـاقـر است

صفـای طیـبّه دارد صفـای ماه رجب            که عالمی شده مست از دعای ماه رجب

ولادت سـه امـام و رسـالـت نــبــوی            فـزوده بر برکات و صفای ماه رجب

ای داده در ماه جمادی فیض از دست            برخیز کز جام رجب گردیم سرمست

مــاه دعــا مـاه نیـایـش مــاه تــوحـیـد            هر شام آن شام دعا هر صبح آن عید

نامش محـمد است و لقب باقـرالعـلوم           عـالِـم تـرین رجـال عرب باقـرالعـلـوم

در روز اولی که قدم در جهان گذاشت            گردیده است فـخـر عرب، باقرالعلوم