اشعار

با عرض سلام و ضمن عرض تسلیت این ایام؛ همانگونه که قبلا نیز اعلام شده بود سیاست کاری ما در سایت آستان وصال بارگذاری اشعار پرمحتوا و جدید است زیرا بارگذاری مجدد اشعاری که سال های قبل بارگذاری شده و طبق لیست سمت راست قابل مشاهده و استفاده هستند را دون شأن اهل بیت علیهم السلام و شما مداحان عزیز می دانیم؛ متاسفانه امسال علیرغم تلاش فراوان و جستجوی گسترده در سایت های و کانال های شاعران گرانقدر و ... هیچ شعر تازه و نوسروده ای یافت نشد و تمامی سایت های مورد جستجوی ما تا این لحظه اشعار تکراری سال های خود را بارگذاری کرده اند که ما این را نکرده و نوعی فریب اعضاء سایت می دانیم؛ لذا از بابت این قصور ابتدا از محضر مقدس ائمه علیهم السلام و سپس شما بزرگواران عذرخواهی می کنیم انشالله که در فرصت باقی مانده امروز و فردا بتوانیم شعری جدید و نوسروده پیدا کرده و تقدیم شما بزرگواران بکنیم. التماس دعا

برای بغـض‌های‌ هم‌وطن‌ ابریم، بـارانیم            برای بی‌وطن‌ها‌ غرشِ رعدیم، طوفـانیم

میان بمب و موشک‌های تب‌دار جهان صلح            به لبخند رضایت از شکوهِ خویش مهمانیم

بمان در سنگرت، این روزها سنگر خیابان است            در این شهرِ پر از میدان مین، معبر خیابان است

بیا بنویس ای تاریخ این شعر حماسی را            قلم در دست مردم، صفحۀ دفتر خیابان است

آقـای من! که از قـفـس تن رهـا شدی            با خون وضو گرفتی و حاجت‌روا شدی

چشم تو صبح بود شبِ غـم‌گـرفـته را            هر جا سکوت بود، صدای رسا شدی

آتـشـفـشان از سـیـنه‌ها برپـاست آقا            از داغ تو در جان ما غوغاست آقا

پنهان شدی از چشم‌ها، هر لحظه اما            سیـمـای تو در قـاب دل پیداست آقا

بعد از تو ما را همدمی جز چشمِ تر نیست            برخیز از جا و بگو وقتِ سفر نیست

تو آرزویت را بغـل کردی و رفـتی            ما را ولی در دل به‌جز داغ و شرر نیست

رمـضـان بـود ولی داغ مـحـرّم دیـدم            «خِرَد از باده ندید آنچه من از غم دیدم»

کودک و پیر در این حادثه مبعوث شدند            دست این مردمِ یکـپارچه پـرچـم دیدم

بیـرون بیـاورید سر از دخـمه‌هـایـتان            قومی که از هراس نمور است جایتان!

با من بگو که هـیـمنۀ آهـنین چه شد؟!            پیچیده زیر گـنـبدتان ضجـه‌هایتان...!

بـرخـیـز تـا کـه آیـنـه قـرآن بـیـاوریـم            هـمراه خـویش پـرچـم ایـران بـیاوریم

وقت است تا برای دفاع از کـیان خود            جان‌های خویش را به خـیابان بیاوریم

همه‌شب وعدهٔ ما ساعتِ هشت این خیابان است            بیاید هرکه مثلِ حاج‌قاسم مردِ میدان است

بیائـیـد آریـایی‌های غـیـرتـمـنـد و آزاده!            که دنیا در شگفت از مردمِ پیروزِ ایران است

می‌رسد تا آسـمان، نور از خیابان شما            ای بلا و فـتـنـه‌هـا دور از خـیابان شما

تا حریم حضرت خورشید جاری می‌شود            پرتو «نورٌ عـلی نور» از خیابان شما

نسل در نسل، پرآوازه‌ترین قوم جهان            قـامت غـیرت آن‌ها به بـلـندای زمان

کوه در کوه، شگـفـتـند و دماوندْنسب            چه کسی دیده بترسند به وقتِ فوران؟!

عید فطر آمد به همراهش بهار            جشن نوروز است و ایران بیقرار

گاه جنگ است و نبرد گاه شکار            دورِ ایران دشمنانش بی‌شـمار

دلم گرفته و این حال، حال دلتنگی‌ست            هزار و چارصد و پنج، سال دلتنگی‌ست

چقدر جای تو خالی‌ست ای نوید بهـار            بیا ببین که چه اندوهگـین رسیده بهـار

شکر خدا بر غیر چشم خویش بستیم            ماه خدا در محـضر قـرآن نـشـسـتیم

تا چشم وا کردیم این ماه از نظر رفت            شب‌های قدر و موسم قرآن به سر رفت

بدون تو چگونه سال ما تحویل خواهد شد؟            که امشب ساعت هجده غمم تکمیل خواهد شد

پیامی بعد «حوّل حالنا» بفرست و در پایان            بگو فردا حرم، این حرف‌ها تفصیل خواهد شد

آه مـی‌کـشـم تـو را بـا تـمـام انـتـظـار            پر شکوفه کن مرا، ای کـرامت بهار

در رهت به انتظار، صف به صف نشسته‌اند            کاروانی از شهید، کـاروانی از بهـار

به رغم سیلی امواج، صخره‌وار بایست            در این مقابله چون کوه استوار بایست!

خلاف گـوشه‌نـشیـنان و عـافـیت‌طلـبان            تو در مـیـانـۀ مـیـدان کـارزار بایست!

اگر فـریـاد دارم، در دلم داغ پـدر دارم            چرا آرام باشم من که آتش بر جگر دارم

چرا یک گوشه بنشینم؟ چرا زانو بغل گیرم؟            که من امروز فکر انتقامش را به سر دارم

هـمـه به يـارىِ پـروردگـار مى‌آئـيم            شـبـانـه‌روز سـرِ اين قـرار مى‌آئـيـم

بگو كه سنگ ببارد، بگو كه موشک و بمب            بگو كه هرچه شود، پاى‌ كار مى‌آئيم